زمینه و هدف: با توجه به اینکه چندین سال است از شروع عملیات احیاء قلبی ریوی توسط تیم احیاء می گذرد، متاسفانه عملکرد تیم احیاء در بیمارستان ها ضعیف و نگران کننده است. تحقیقات نشان داده است به طور متوسط تنها 10 تا 15 درصد کسانی که تحت احیاء قلبی ریوی توسط تیم احیاء در بیمارستان ها قرار می گیرند، زنده ترخیص می شوند که این آمار در کشورهای مختلف متفاوت است. درنتیجه پرداختن به موانع موفقیت عملیات احیاء می تواند تا حدی راه گشای روش های پیشگیری از خطرات بالقوه و تهدیدکننده بعدی بیماران باشد. هدف از این پژوهش تعیین موانع موفقیت عملیات احیاء قلبی ریوی در بیمارستان توسط تیم احیاء از دیدگاه پرستاران است.روش بررسی: در این پژوهش توصیفی تحلیلی که درسال 1390 انجام گرفت، تعداد 200 پرستار شاغل در 4 بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گلستان به صورت تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه خودساخته با عنوان بررسی موانع موفقیت احیاء قلبی ریوی بود. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار آماری SPSS نسخه 16، آمار توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: از نمونه های مورد بررسی 34 درصد مذکر و 66 درصد مونث بوده اند. 83 درصد از پرستاران تجربه حضور در تیم احیاء را داشتند. مهمترین عللی که از دیدگاه پرستاران به عنوان موانع موفقیت احیاء قلبی ریوی موثر شناخته شد عبارت بودند از: بیماری زمینه ای بیماران (88 درصد)، عدم حضور به موقع تیم احیاء در بالین (98 درصد)، نداشتن مهارت ارتباطی اثربخش با اعضاء تیم (90 درصد)، کمبود تجهیزات و آماده نبودن وسایل CPR در هر بخش (92 درصد) و در نهایت عدم برگزاری منظم آموزش های ضمن خدمت استاندارد و اصولی (98 درصد).نتیجه گیری: عملیات احیاء قلبی ریوی در بیمارستان ها توسط تیم احیاء همچنان ضعیف و نگران کننده است بنابراین به نظر می رسد کاهش یا بهبود این چالش مستلزم توجه بیشتر برنامه ریزان و مسوولان بیمارستان ها به برگزاری برنامه های بازآموزی استاندارد و به روز رساندن دانش و ارتقاء سطح مهارت کادر درمان و تشکیل تیم احیاء متبحر و منسجم است.

مقدمه: از آنجا که احیاء قلبی ریوی نقش موثری در کاهش میزان مرگ و میر ناشی از ایست قلبی ریوی دارد و در صورت انجام به موقع و صحیح باعث نجات جان انسان ها به میزان قابل توجهی می گردد، لذا، آموزش و یادگیری احیاء قلبی ریوی پایه یکی از اساسی ترین و حیاتی ترین مهارت هایی است که یک فرد می بایست در طول زندگی بیاموزد. از سال های گذشته در سراسر دنیا احیاء قلبی ریوی در قالب آموزش های ساده و کمک های اولیه و پایه جهت عموم مردم انجام می گردد.هدف: هدف این مقاله ارائه تازه های احیاء قلبی ریوی پایه می باشد.مواد و روش ها: این مقاله از نوع مقاله مروری بوده و بر اساس ترجمه دستورالعمل احیاء قلبی ریوی انجمن قلب امریکا در سال 2015 با تاکید بر احیاء قلبی ریوی پایه و سایر منابع کتابخانه ای و مقالات چاپ شده از طریق جستجو در با نک های اطلاعاتی معتبر از جمله، Elsever Google Scholar، SID بین سال های 2010 تا 2015 نگارش شده است.یافته ها: با توجه به این که احیاگران غیرحرفه ای و افراد آموزش دیده حرفه ای نقش حیاتی در احیاء پایه فردی که دچار ایست قلبی ریوی شده است را دارند، بایستی عملیات احیاء قلبی ریوی پایه را بر اساس آخرین دستورالعمل به روز شده آموزش ببینند. این تغییرات در دستورالعمل احیاء 2015 شامل اصلاح الگوریتم اقدامات حیاتی پایه بزرگسالان و تاکید بر الگوریتم جامع ساده شده، توصیه های مبنی بر چگونگی انجام احیاء توسط احیاگران حرفه ای و غیرحرفه ای، استفاده از دفیبریلاسیون در موارد ایست قلبی توسط عموم افراد و در نهایت تاکید بر احیای قلبی ریوی باکیفیت و کاهش وقفه تا حد ممکن می باشد.بحث و نتیجه گیری: آگاهی از احیاء قلبی ریوی پایه و آگاهی از آخرین تغییرات آن جهت کلیه احیاگران حرفه ای و غیرحرفه ای امری لازم و بدیهی است.

1جهان با بحران های پیچید ۀ اقلیمی، زیست محیطی، اجتماعی و تمد نی روبروست. حفاظت از منابع طبیعی، اکوسیستم ها و میراث فرهنگی جوامع به عنوان ارکان اساسی توسعۀ پاید ار، نه تنها به تقویت هویت ملی و ارزش های فرهنگی می پرد ازد ، بلکه نقش محوری د ر پاید اری زیست محیطی و مد یریت منابع تجد ید ناپذیر ایفا می کند . این حفاظت طیف گسترد ه ای از عناصر، از جمله کوه ها، جنگل ها، د ره ها، د ریاچه ها و رود خانه ها، مزارع، بناهای تاریخی، محوطه های باستانی، مکان های عام المنفعه و میراث معاصر، میراث صنعتی و فضاهای سبز شهری و مناظر فرهنگی و غیره را د ر بر می گیرد . این عناصر به عنوان سرمایه های طبیعی و فرهنگی، ضمن حفظ هویت تاریخی و فرهنگی جوامع، د ر توسعۀ پاید ار نیز نقش محرک د اشته و منافع عمومی را تامین می کنند . ضرورت حفظ، مرمت و احیای مکان ها و مناظر تاریخی بر کسی پوشید ه نیست؛ اما پرسش اصلی اینجاست که چرا اصول حفظ و احیای مکان های تاریخی به د رون خود ش محد ود شد ه و به بیرون و به توسعه های معاصر تعمیم نیافته است؟ کوتاه شد ن عمر بناهای جد ید ، منقضی شد ن زود هنگام تاریخ مصرف بناهای نوساز، همراه با تخریب های بی رویۀ ساختمان ها با طول عمر کم و زیاد ، بار سنگینی بر محیط زیست تحمیل کرد ه است. به عبارت د یگر، تخریب ساختمان ها به معنای هد رد اد ن منابع و انرژی های تجسد یافته و آغاز مجد د چرخۀ استخراج منابع و مصرف انرژی است که د ر نهایت به تخریب بیشتر محیط زیست منجر خواهد شد . بنابراین، جهان امروز بیش از هر زمان د یگری نه تنها نیازمند نگهد اری، مرمت و حفاظت از میراث تاریخی و محیط مصنوع و طبیعی خود است بلکه ضرورت باز نگری د ر رویکرد های جاری معماری و شهرسازی و خانه سازی بیش از هر زمان د یگری اهمیت یافته است. اکنون زمان آن فرا رسید ه که اصول حفاظت، مرمت و احیا که د ر کنوانسیون های جهانی و منشورهای ملی و بین المللی انعکاس یافته، فراتر از حوزه های تخصصی میراث فرهنگی، به عنوان راهنمای برنامه ریزی ها و سیاست گذاری های توسعۀ پاید ار، از جمله معماری، شهرسازی، محیط زیست، مسکن و آمایش سرزمین مورد توجه ویژه قرار گیرد . این اصول بر احترام به محیط زیست، بستر طبیعی و زمینۀ فرهنگی و اجتماعی که اثر د ر آن شکل گرفته تأکید د ارند ، حد اقل مد اخله و حد اکثری بهره وری د ر محیط را تشویق می کنند ، بازگشت پذیری و قابلیت انعطاف پذیری طرح ها و تصمیمات را می طلبند ، بر پاید اری، انسجام و کل نگری پافشاری می کنند ، بر اصالت، ساد گی، خوانایی و استفاد ه از مصالح و فنون سازگار و بوم آورد اصرار، و بر احترام به ساختارها و تجربۀ زیستۀ گذشته برای بهره برد اری نسل حال و آیند ه و بر تد وام و مد یریت تغییر و تأمین منافع عموم و موارد بسیاری د یگر از این د ست تأکید می ورزند . با اجرایی شد ن چنین اصولی، می توان به تعاد لی پاید ار بین نیازهای نسل حاضر و آیند گان د ست یافت، از هد ر رفت منابع جلوگیری کرد ه و به حفظ هویت فرهنگی، محیط زیست و توسعۀ پاید ار امید وار بود . انتظار می رود مسئولین به مسئلۀ حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی و نقش آن د ر توسعۀ پاید ار، نه تنها به عنوان یک مسئولیت مد نی بلکه یک ضرورت استراتژیک بنگرند و با اتخاذ سیاست های مناسب، از میراث فرهنگی، تاریخی و طبیعی کشور پاسد اری کنند . تد وین قوانین و مقررات، تخصیص بود جه های کافی برای مرمت و نگهد اری مکان ها و مناظر تاریخی، معاصر و د ارایی هایی که با کاهش عملکرد و بهره وری مواجه هستند ، افزایش آگاهی عمومی و مشارکت مرد م د ر حفاظت از میراث و محیط های طبیعی و انسانی از جمله اقد اماتی است که می توان د ر زمینه به سرانجام رساند .

حکیم جهانگیرخان که از فیلسوفان متاخر صدرایی است نقش مهمی در انتقال حکمت متعالیه از اصفهان به تهران داشته است. حکمت متعالیه در مراحل تکاملی خود توسط میرداماد، خواجه نصیر و قطب الدین شیرازی به شیراز انتقال یافت و در شیراز پس از قوام و پردازش توسط ملاصدرا به اصفهان منتقل گردید، در اصفهان توسط حکیم ملاعلی نوری و حکیم زنوزی ترویج یافت و آنگاه با هجرت حکیم الهی قمشه ای به تهران منتقل گردید. در تهران، جهانگیرخان که قبلا در اصفهان با این مکتب آشنا شده بود، به ترویج و انتقال آن به شاگردان حکمت آموز پرداخت و بدین ترتیب نقش مهمی را در اشاعه حکمت صدرایی در تهران ایفا نمود.

در این تحقیق هگزافریت باریم به همراه گرافیت و یا کربن سیاه در محیط آسیاکاری مکانیکی تحت احیاء جزئی قرار گرفته و نانوکامپوزیت های BaFe12O19/Fe3O4 تولید شد. نانوکامپوزیت های حاصل، در دماهای 300، 350، 400 و 500oC در هوا تحت عملیات حرارتی قرار گرفتند. محصولات به دست آمده در هر مرحله توسط روش های XRD، VSM و FESEM مورد مشخصه یابی قرار گرفتند. در اثر آسیاکاری مخلوط هگزافریت باریم و گرافیت، پیک های Fe3O4 بعد از 40 ساعت آسیاکاری در نسبت مولی C:O=0.9 و بعد از 20 ساعت آسیاکاری در نسبت مولی C:O=1.1 در الگوهای پراش اشعه ایکس ظاهر شدند. ظهور پیک های این فاز در مخلوط هگزافریت باریم و کربن سیاه بعد از 20 ساعت آسیاکاری در نسبت های مولی 1.1 و C:O=0.9 رخ داد. این امر به فعالیت بیشتر کربن سیاه نسبت به گرافیت در عملیات احیاء نسبت داده شد. تصاویر FESEM نشان داد که نمونه های 20 ساعت آسیاکاری شده این مخلوط ها از آگلومره هایی با اندازه متوسط ذرات 30nm تشکیل شده است. عملیات حرارتی مخلوط هگزافریت باریم و ماده کربنی منجر به افزایش نیروی پسماندزدا و مغناطش اشباع به دلیل خروج ماده کربنی و کاهش کرنش های پسماند شد. مغناطش اشباع برای نمونه مخلوط هگزافریت باریم و گرافیت بعد از 20 ساعت آسیاکاری و عملیات حرارتی در دمای 400oC برابر 50.1 emu/g و این مقدار برای مخلوط هگزافریت باریم و کربن سیاه 55.3 emu/g بود. این تفاوت در مغناطش اشباع به مقدار فاز مگنتیت موجود در کامپوزیت نسبت داده شد.

مقدمه: اقدام اصلی جهت درمان ایست قلبی تنفسی که رایجترین علل مرگ و میر است، احیاء قلبی ریوی موثر می باشد. ارزشیابی دوره های آموزشی با تحقق کیفیت دوره ها و بدنبال آن بهبود عملکرد همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش احیاء قلبی ریوی بر اساس مدل کرک پاتریک بر عملکرد کادر پرستاری تیم احیاء انجام شد. روش کار: روش پژوهش کار آزمایی شاهد دار تصادفی بود که با نمونه گیری غیراحتمالی متوالی مهرماه سال 1401-1400 بر روی 94 نفر از کادر پرستاری تیم احیاء که به دو گروه 47 نفره مداخله و کنترل تخصیص داده شدند، در مرکز آموزشی درمانی شهید رحیمی خرم آباد انجام شد. برای گروه کنترل و مداخله کلاس تئوری دو ساعت و برای گروه مداخله چهار ساعت کلاس عملی الکتروشوک و احیاء قلبی ریوی پایه و پیشرفته برگزار شد. ارزشیابی در سه سطح مدل کرک پاتریک انجام شد. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه دانش و واکنش پژوهشگر ساخته و چک لیست مشاهده ای عملکرد مادن انجام شد که روا و پایا بود. داده ها با آزمون های آماری دقیق فیشر، استقلال مجذور کای، تی زوجی و مدل آنالیز کوواریانس) 05/0> (Pتوسط نرم افزارspss ورژن 22 تحلیل گردید. یافته ها: دو گروه از نظر متغیرهای جمعیت شناختی تفاوت آماری معنا داری نداشتند. میانگین نمرات سطح دانش و مهارت بعد از مداخله، در گروه مداخله افزایش و در گروه کنترل کاهش یافت، اما نمرات سطح واکنش تغییرات معناداری نداشت و بین دو گروه از نظر متوسط تغییر نمرات سطح واکنش کادر پرستاری اختلاف آماری معناداری مشاهده نشد (455/0P=)، اما از نظر میانگین تغییر نمرات دانش الکتروشوک (038/0P=)، احیاء قلبی ریوی (007/0P=)، مهارت الکتروشوک (001/0>P) و احیاء قلبی ریوی (001/0>P) تفاوت آماری معنا داری مشاهده شد. نتیجه گیری: آموزش تئوری و عملی باعث افزایش رضایت مندی، دانش و عملکرد بر اساس مدل کرک پاتریک می شود. ارزیابی اثر بخشی آموزش احیاء بر اساس مدل کرک پاتریک توصیه شود.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

ترسیم مسیر سلوک معنوی دغدغه بزرگ عارفان مسلمان بوده و بخش بزرگی از ادبیات عرفانی به آن اختصاص یافته است. اما آنچه مغفول مانده سهم بزرگ غزالی در این عرصه است. این نوشته تاملی است انتقادی در طرح غزالی در احیاءالعلوم. در تحلیل این طرح تلاش شده است تا کلمات خود غزالی در نوشته هایش مبنای توضیح باشد و هدف سلوک و هر یک از مراحل سیر تصویر شود. در نقد طرح غزالی تاکیدی خاص بر ارزیابی مستندات قرآنی و روایی غزالی بوده و تحلیل های ارائه شده از واژه ها و تعابیر قرآنی نیز نقد شده است. نتایج این تحقیق ترسیم دقیق مراحل سلوک در کتاب احیاء العلوم الدین غزالی است و بررسی نقادانه هدف سلوک و ساختار طرح او.